Amosando publicacións coa etiqueta Contos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Contos. Amosar todas as publicacións

11/03/11

CONTOS SOLIDARIOS PARA NÓS

O pasado venres recibimos na Biblioteca Sarmiento, a proposta do Equipo de Normalización Lingüística, ao contacontos chantadino Anxo Moure. Levounos da man, co sorriso nos beizos como tarxeta de embarque,
polos sempre sorprendentes mares da ficción.








Grazas polos teus contos solidarios. E, sobre todo, grazas por alimentar a idea de que a solidaridade, a paz e a reflexión son chaves esenciais para abrir o cofre que garda o tesouro dunha sociedade mellor.

18/11/10

Cuentos silenciosos de Benjamin Lacombe

O pasado 4 de novembro saía á venda de forma simultánea en Francia, Italia e España Il était une fois... (Cuentos silenciosos), do ilustrador Benjamin Lacombe, unha obra orixinal que recrea os contos clásicos ao seu xeito e en modo pop-up.

"Oito contos clásicos, nunha dobre páxina, cun mecanismo enxeñoso, nun libro magnífico, que asocia a técnica co talento artístico. Nel encontraremos os personaxes dos contos máis coñecidos: Alicia, Pinocho, a Bela Dormente, Barba Azul, Peter Pan, Caperucita Roja, Madame Butterfly e Pulgarcita; postos en escena por Benjamin Lacombe e en relevo por José Pons. Ao final do libro, Jean Perrot, grande especialista en contos e ilustración infantil, daranos a súa visión da obra", en palabras do editor.

Benjamin Lacombe, é un estupendo ilustrador francés nacido en Paris, ten 27 anos e traballa principalmente para libros infantís e cómics.
Estudou artes plásticas. Mentres estudaba, fixo algúns traballos en estudos de animación e comezou como un artista de publicidade.

Para abrir boca, déixovos aquí o vídeo promocional do libro e o enlace á páxina web do ilustrador.

Web Benjamin Lacombe







29/08/10

Meme

En el número 4 de la revista Bloc, dedicado a los interrogantes y enigmas en los álbumes ilustrados, han seleccionado 16 preguntas extraídas de libros infantiles. Nos proponen que nos hagamos con el cuestionario y lo echemos a volar para que se reproduzca.

1.- ¿Se puede saber quién eres y a dónde vas?
[Frank L. Baum. Espantapájaros a Dorothy. El mago de Oz.]
2.- ¿Y eso es divertido?
[Michael Ende. Momo a los niños. Momo.]
3.- ¿Qué es una vida humana?
[Michael Ende. Hombre gris a hombres grises. Momo.]
4.- ¿Crees que un muerto está muerto para siempre, o crees que puede resucitar?
[Robert Louis Stevenson. John Silver a Jim Hawkins. La isla del tesoro.].
5.- ¿Qué buscas?
[Miquel Rayó. Marisa al protagonista de el tesoro. El tesoro del Capitán Nemo.]
6.- ¿Qué es lo que no consentirías?
[Astrid Lindgren. Tommy a Pippa. Pipi Calzaslargas.]
7.- ¿Te cae simpática la reina?
[Lewis Carroll. Gato de Chesire a Alícia. Alícia en el pais de las Maravillas.]
8.- ¿Te gustan los perros?
[Lewis Carroll. El ratón a Alícia. Alícia en el pais de las Maravillas.]
9.- ¿Por qué el ocho va después del siete?
[Daniel Nesquens. Marta a papá. 17 cuentos y dos pingüinos.]
10.- Tengo ocho cocos, ocho monos y ocho niños. ¿Cuántos imbéciles tengo en total?
[Roald Dahl. Truchbull a Wilfres. Matilda.]
11.- ¿Te has encontrado alguna vez con una bruja?
[Roald Dahl. Niño a abuela. Las brujas.]
12.- ¿Crees en las hadas?
[James Barrie. Peter Pan a los niños. Peter Pan.]
13.- ¿Sabes lo que es un beso?
[James Barrie. Wendy a Peter Pan. Peter Pan.]
14.- ¿Qué es el tiempo, de verdad?
[Michael Ende. Momo al maestro Hora. Momo.]
15.- ¿Es así eso de ser adulto? ¿El hacer y decir cosas que no entienden los niños?
[Henning Mankell. Joel a si mismo. El perro que corría hacia una estrella.]
16.- ¿De qué sirve un libro si no trae estampas ni diálogos?
[Lewis Carroll. Alicia a si misma. Alicia en el pais de las Maravillas.]

31/07/10

A historia de Mingos de Caión

Mingos de Caión era un mariñeiro galego que viaxaba no Skajerrat. O barco afundíu, como poido agarrado a un madeiro chegóu ata unha pequena illa medio morto, aló no Pacifico. Alí foi recollido polos habitantes de aquela Illa, el e o seu acordeon. Un acordeon alemán que navegóu cando el, loitando pola vida.

Mingos de Caión chegóu a aquel lugar e foi recibido coma un Deus, un deus que tocaba o acordeón. Aquela xente pacífica e entrañable acolleulo de tal maneira que chegóu a casar coa filla do xefe, aquelo que chamaban o home que leva na man o arpón

Mingos de Caión era feliz, máis feliz non se podía ser ente esa xente maravillosa e hospitalaria. E sen embargo, ó caer a tardiña cada día Mingos de Caión collía o seu acordeon e cantaba. Cantaba "Santo Cristo de Fisterra", cantaba "Virxe da barca en Muxia", e a máis bonita de todas, a que diz:



"Miña nai, miña naiciña
como a miña mai, nengunha
que me quentóu a cariña
co caloriño da súa"



Conto e cadro: Urbano Lugrís

30/11/09

¿Y si el lobo contarse la historia?



Érase una vez

un lobito bueno

al que maltrataban

todos los corderos.

Artículo 1. Todos los seres humanos nacen libres e iguales en dignidad y derechos y, dotados como están de razón y conciencia, deben comportarse fraternalmente los unos con los otros.

Artículo 2. Toda persona tiene los derechos y libertades proclamadas en esta Declaración, sin distinción alguna de raza, color, sexo, idioma, religión, opinión política o de cualquier otra índole, origen nacional o social, posición económica, nacimiento o cualquier otra condición...

Artículo 7. Todos son iguales ante la ley y tienen, sin distinción, derecho a igual protección de la ley. Todos tienen derecho a igual protección contra toda discriminación que infrinja esta Declaración y contra toda provocación a tal discriminación.

Neste blog utilizamos as imaxes con fins educativos. Se algunha delas estivese suxeita a dereitos de autor, pregamos vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.
Deseño logo: shouvas