60 ANOS DESPOIS...

 

O 17 de maio de 1963 a Real Academia Galega instituíu a celebración do Día das Letras Galegas recollendo deste xeito a petición de tres dos seus membros: Xesús Ferro Couselo, Manuel Gómez Román e Francisco Fernández del Riego. Este último é,  60 anos despois, a  figura homenaxeada no día grande da nosa cultura.

Francisco Fernández del Riego (1913-2010) foi escritor e editor, fundador de Galaxia, presidente da Real Academia e, como xa indicamos,  impulsor da celebración do Día das Letras. De entre todos os materias que circulan pola rede estes días escollemos este pequeno documento audiovisual onde o propio autor nos fala da súa vida e da inmensa actividade cultural desenvolvida.

Adeus a Francisco Fernández del Riego

O venres, na súa casa de Vigo, falecía Francisco Fernández del Riego aos 97 anos. O último de toda unha xeración de escritores e intelectuais que elevaron a lingua galega ás cotas máis altas da Literatura: Igrexa Alvariño, Carballo Calero, Luis Seoane, Ramón Piñeiro, Álvaro Cunqueiro, Celso Emilio Ferreiro, Emilio Álvarez Blázquez... Foi presidente de Real Academia Galega, grande impulsor da editorial Galaxia e artífice do Día dás Letras Galegas.

Fernández del Riego pertenceu á xeración de intelectuais xurdidos arredor do grupo Nós. Durante a República foi membro do Seminario de Estudos Galegos e do Partido Galeguista, e formou parte do Consello galego de Galeuzca (1934). Foi, xunto con Ramón Piñeiro e Xaime Illa Couto, un dos principais impulsores da Editorial Galaxia (fundada en 1950),que liderou o proceso de recuperación cultural na posguerra. En 1963 xurdiu desta editorial a revista Grial, que Fernández del Riego codirixiu e para a que escribiu de forma asidua recensións literarias e artigos. Ingresou en 1960 na Real Academia Galega cun discurso titulado Un país e unha cultura. A idea de Galicia nos nosos escritores. En 1997 presidiu esta institución.

O seu traballo no ámbito cultural e a súa extensa obra convertérono nun dos principais intelectuais galegos do século XX e comezos do século XXI. Entre os seus libros destacan ensaios sobre a cultura e a literatura galegas como Historia dá literatura galega, Galicia non espello, Dicionario de escritores en lingua galega ou A xeración Galaxia; e estranxeiras, como Letras do noso tempo ou Escritores de Portugal e do Brasil. Cultivou tamén a narrativa (O cego de Pumardedón) e a literatura de viaxes (As peregrinacións xacobeas, ou camiño de Santiago e Galicia). Editou antoloxías poéticas e libros de vocabulario, escribiu gran número de artigos poéticos e biografías. Foi autor dun libro de memorias, O río do tempo (1991). En 2003 recompilou a súa correspondencia con Cunqueiro e editouna en Galaxia co título Cartas ao meu amigo. Epistolario Mindoniense. En 2004 publicou con Galaxia as súas memorias baixo o título de Camiño andado.