Día Internacional da Muller

No ano  en que se cumpren 150 anos da publicación de Cantares Gallegos e no Día da Muller , os versos da nosa poetisa máis universal déixannos unha fermosa reflexión:

Daquelas que cantan ás pombas i ás frores,

todos din que ten alma de muller.

Pois eu que n'as canto, Virxe da Paloma,

¡ai! ¿de que a terei?

Rosalía de Castro, Follas Novas

Día de Rosalía de Castro 2012

A Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG) está promovendo unha serie de actos organizados por concellos e asociacións culturais para celebrar o Día de Rosalía de Castro o vindeiro 24 de febreiro, no que se conmemora o 175 aniversario do nacemento da nosa autora.

Vía AELG

Un canto aos soños e á esperanza

Dicen que no hablan las plantas, ni las fuentes, ni los pájaros,
ni el onda con sus rumores, ni con su brillo los astros,
lo dicen, pero no es cierto, pues siempre cuando yo paso
de mí murmuran y exclaman:
Ahí va la loca soñando
con la eterna primavera de la vida y de los campos,
y ya bien pronto, bien pronto, tendrá los cabellos canos,
y ve temblando, aterida, que cubre la escarcha el prado.

-Hay canas en mi cabeza, hay en los prados escarcha,
mas yo prosigo soñando, pobre, incurable sonámbula,
con la eterna primavera de mi vida que se apaga
y la perenne frescura de los campos y las almas,
aunque los unos se agostan y aunque las otras se abrasan.

Astros y fuentes y flores, no murmuréis de mis sueños,
sin ellos, ¿cómo admiraros ni cómo vivir sin ellos?

O Vicente Risco de Ciencias Sociais

A quinceava edición do premio Vicente Risco foi para O clamor da rebeldía. O nacemento do ensaio na literatura galega contemporánea, simultáneo ao nacemento da conciencia de xénero: análise e interpretación de textos rosalianos" obra coa que a galardonada, María Pilar García Negro, quere deixar constancia da influencia de Rosalía sobre os primeiros amagos feministas.
O xurado do XV Premio Vicente Risco acordou este sábado por "unanimidade" conceder a Pilar García Na súa obra, a profesora universitaria nacida en Lugo e residente na Coruña, afonda no "feminismo radical" da poeta, no sentido de "privilexiar" a mirada sobre o mundo "desde unha óptica feminina"." de traballo. Defendeu no seu traballo dúas teses en que afirma que Rosalía de Castro foi a inauguradora do ensaio na literatura galega contemporánea a través dos dous prólogos de Cantares Gallegos e Follas Novas. Xunto a isto, definiu a Rosalía como a primeira escritora defensora da conciencia de xénero en Galiza, "a primeira feminista da nación galega".
García Negro sinalou a figura da autora compostelá como "un pozo sen fondo" e "unha canteira inesgotábel", ao que engadiu que dela "se descoñecen moitas cousas", que "non están debidamente socializadas". A isto, engadiu que "moitísimas" das reivindicacións que Rosalía fixo "non están superadas en absoluto".

"Rosalía de Castro é un gran clásico, e como dixo Italo Calvino, os clásicos caracterízanse por ser sempre obxecto de novas interpretacións", recalcou a gañadora do XV Premio Vicente Risco.

No concurso participaron seis obras e o xurado estivo composto polos membros da Fundación Vicente Risco Xosé María Eguileta e Luís Martínez-Risco; Fernando Acuña, en representación do Concello de Castro Caldelas; Teresa Devesa, en representación do Concello de Allariz; e o membro da Fundación Sotelo Blanco Francisco Fernández Rei

Camiño ao 17 de maio

A obra de Ramón Piñeiro non é moi abundante, e céntrase, na súa totalidade, na que se deu en chamar "filosofía da saudade". Así, a comezos dos 80, publicou Siñificado metafísico da saudade, notas pra unha filosofía galaico-portuguesa e Filosofía da saudade. Tamén destacan as súas traducións, en colaboración con Celestino Fernández de la Vega, das obras de Pokorny e Heidegger, que supuxeron no seu momento, segundo a RAG, "un paso decisivo na normalización do galego como lingua con capacidade para expresarse en todos os campos do saber, superando a súa cualificación como lingua "rural e poética" na que a tiñan encadrada moitos intelectuais españois da posguerra.
Saudade é unha especie de vaga lembranza nostálxica e cariñosa dun ben especial que está ausente, acompañado dun desexo de volver a velo ou posuílo. É unha única palabra para designar todas as variedades dese sentimento. Aínda que moi semellante á morriña, diferénciase desta en que non require un afastamento físico do obxecto amado, e nin sequera que este sexa algo concreto.
Este termo é case exclusivo do vocabulario da lingua galega e da portuguesa. A palabra vén do latín "solitas, solitatis" (soidade), posiblemente influída polos termos "saúde" e "saudar".
No fado, e en xeral na música popular galego-portuguesa, a saudade e a partida son temas constantes. Múltiplos artistas galegos, ademáis de Piñeiro, incluíron este tema nas súas obras; entre eles cabe citar a Rosalía de Castro, ou Eduardo Pondal.
Castelao, no seu libro Sempre en Galiza, analiza tamén este sentimento "tan galego".

Rosalía de Castro, á procura dunha biografía documentada. Preme

TÚ PARA MÍ, YO PARA TI, BIEN MÍO

Después, cual lampo fugitivo y leve,

como soplo veloz,pasó el amor…,

la esencia de la vida…;mas… aún vivís los dos.
«Tú de otro, y de otra yo» ,

dijísteis luego.

¡Oh mundo engañador!

Ya no hubo noches de serena calma,brilló enturbiado el sol!…
¿Y aún, vieja encina, resististe?

¿Aún late,mujer, tu corazón?

No es tiempo ya de delirar,

no tornalo que por siempre huyó.
No sueñes, ¡ay!, pues que llegó el inviernofrío y desolador.

Huella la nieve, valerosa, y cante

enérgica tu voz.¡Amor,

llama inmortal, rey de la tierra,

ya para siempre, adiós!

TÚ PARA MÍ, YO PARA TI, BIEN MÍO

Tú para mí, yo para ti, bien mío

-murmurábais los dos-

«Es el amor la esencia de la vida,

no hay vida sin amor» .
¡Qué tiempo aquel de alegres armonías!…

¡Qué albos rayos de sol!…¡

Qué tibias noches de susurros llenas,

qué horas de bendición!
¡qué aroma, qué perfumes, qué belleza

en cuanto Dios crió,y cómo entre sonrisas murmurábais:

«¡No hay vida sin amor!»

Rosalía21

23-02-2009 No aniversario do nacemento da nosa poeta máis senlleira, o espectáculo poético-musical "Rosalía 21", o libro que con este título publican Xerais e Cultura e as actividades da Fundación lembran a autora de “Follas novas”.