Lois Pereiro. Poesía última de Amor e Enfermidade
1. Poemas póstumos (1992-94): "Curiosidade".
Curiosidade
Saber que está un á morte
e o corpo é unha paisaxe de batalla:
unha carnicería no cerebro.
¿Permitirías ti, amor deserto,
que nesta fevre penitente abrise
a derradeira porta e a pechase
detrás miña, sonámbulo e impasible,
ou porías o pé
entre ela e o destino?
novembro, 92
Biblioteca do IES de Curtis
Amosando publicacións coa etiqueta Poesía galega. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Poesía galega. Amosar todas as publicacións
13/09/10
26/08/10
Lugares de Interese :: Monte Branco
O Monte Branco é un xigante de area e a atalaia da paisaxe de Ponteceso. É chamado así por estar recuberto da area que agatiña pola aba do monte, empurrada polos ventos do suroeste.
O escritor Eduardo Pondal dedicoulle un poema:
Monte Branco, monte Branco
Cando te vejo de longe
verto a soas triste pranto
Pois as nosas alegrías
ós dous nos foron fallando
a tí das túas areas
os ventos te despoxano
a min tamén me fallecen
aqueles gustos pasados
¡ Ti negreas ¡eu teño a cabeza
chea de cabelos brancos ¡
01/03/10
Poesía última de amor e enfermidade
Saber que está un á morte
e o corpo é unha paisaxe de batalla:
unha carnicería no cerebro.
¿Permitirías ti, amor deserto,
que nesta fevre penitente abrise
a derradeira porta e a pechase
detrás miña, sonámbulo e impasible,
ou porías o pé
entre ela e o destino?
LOIS PEREIRO
Ábrelle a porta ó día
Que sería de min sen a presencia
da túa lene risa luminosa,
que sería de min sen a promesa
do teu corpo froital xa floreado.
Que sería de min sen os teus beizos,
dóce veleño antigo que me invade,
que sería de min sen os teus ollos
de noite aluarada e desmedida.
Que sería de min sen os teus rios,
sen o teu pozo fondo en que me afogo,
sen a túa fonte de auga sempre viva.
Que sería de min sen as túas mans
que me estremecen, que me queiman vivo;
que sería de min sen ti á beira.
DARÍO XOÁN CABANA, Ábrelle a porta ó día
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)